Ek sit en grou rond in my kop, tussen al die herinneringe en gebeurtenisse wat my persepsie van omtrent alles in die laaste jaar verander het. Die een wat vir ewig in my siel uitgekerf gaan wees is die herinnering wat ek het van twee mense by ‘n pub in Stellenbosch waar ‘n mens altyd omring is met berge en baie, dronk bergies. Daar kom staan ‘n swart pa met ‘n kind langs ons en vra vir ‘n paar rand. Ek raak weg in my persoonlikheid en begin met die pa praat (om te hoor wat hom besiel om sy kind saam te bring as hy vir geld bedel), maar my oog vang die meisie wat die kind optel en vashou, asof dit haar eie is. In daardie oomblik verander haar hele menswees, innerlik en uiterlik... haar gesig is deurdrenk met onvoorwaardelike liefde, dit vir ‘n swart straatkind wie se naam sy tot vandag toe nie ken nie. Sy is nie gepla oor wie hy is, waarvandaan hy kom of waarheen hy gaan nie, maar als wat sy is word in daardie oomblik, in daardie vashou met die klein swart bondeltjie gedeel... en dit is die definisie van menswees en liefde. Liefde nie omdat... nie, maar liefde ten spyte van! Terwyl ek my verstaar aan die “engel” wie se hart uitgestort word kom ek agter dat as jy iemand nie liefhet vir wie hulle is nie, maar vir wat hulle kan wees gaan daar ‘n hele nuwe wêreld oop, ‘n wêreld waar jy oorloop van hoop (al is dit in ‘n gesprek met ‘n veroordeelde verkragter). Dit is snaaks hoe die mooiste mense in die wêreld die is, wat is wie hulle kan wees en nie die is wie hulle wil wees nie. Nou, as ek terug dink aan daardie dag, kom ek agter dat liefde nie ‘n gevoel is nie, maar ‘n besluit. Die besluit dat die lewe nie oor my geluk gaan nie , maar oor iets (Iemand) groter, iets wat deur geen dokter, ds. of wetenskaplike verklaar kan word nie. Die besluit wat ‘n smile op jou gesig plak wat geen band, brief, ou of meisie op hulle eie kan gee nie. Dit is wanneer jy ophou bestaan, en begin lewe! Die rede hoekom ons meer hou van bestaan as lewe is: As jy bestaan het jy beheer oor wie jy is en wie JY WIL wees... as jy lewe het jy nie beheer oor wie jy is nie, jy is wie jy KAN wees, wie jy geskep is om te wees. Dit is soos om van ‘n dak af te spring... jy weet een van twee dinge gaan gebeur, jy gaan of val of vlieg. Ek het nog nie een persoon ontmoet wat gekies het om te spring en geval het nie. Die moeilikste is net om oor die vrees te kom van val. (As jy glo SAL JY NIE VAL NIE.) Vir die wat van die Puk af kom... as jy lewe voel dit soos as jy ‘n bier net oopmaak en hom op die kop slaan met ‘n ander bottel... hy loop oor (van vrede en geluk)! Hoekom is dit dat jou lewe vir daardie oomblik sin maak, dat jy nie toevallig hier is nie en dat daar ‘n doel is met wie jy is, waar jy is en waarvandaan jy kom? Hoekom is dit dat ons, ons geluk soek in tasbare wêreldse dinge (wat baie fun is), as ons, ons geluk kan kry in daardie ding wat ons maak wie ons kan wees...wat om een of ander rede altyd dieper is meer beteken en baie meer fun is? En nou die slegte eerste...Die ergste is die eerste “fun” maak jou gewoonlik die volgende dag bietjie roes... waar die ander FUN jou siel laat oorloop van geluk, kos is vir jou lewe en jou as mens laat groei. Die beste is dat jy “fun” kan hê terwyl jy baie FUN het, soos waar jy en ‘n meisie by een van die mooiste plekke in die skepping sit, ‘n bier geniet en jou lewe deel met iemand wat nog nooit enige sin van ware geluk ervaar het nie...‘n smile op sy gesig sit en hom vir ‘n paar sekondes te laat vergeet dat hy bietjie dronk en baie honger is. Vir my is dit lewe. Om te wees wie ek kan wees, by ‘n plek waar ek wil wees en dit te deel met iemand vir wie ek lief is. Ek sal daardie gevoel nooit vergeet nie. Ek het daar verslaaf geraak aan die bevredigende gevoel van onvoorwaardelike liefde. Dit is my drug. Al wat hier bo neergeskyf is kan eenvoudig in twee harde vrae opgesom word... as jy vanaand alleen in jou bed lê, dink bietjie: Het my lewe ‘n doel, en wat is dit wat my lewe doel gee? ‘n Baie scary vraag as jy nie weet wie jy is nie... Net om dit bietjie erger te maak, enige verganklike iets wat dalk doel aan jou lewe gee is... VERKEERD.
No comments:
Post a Comment